با گوش و جان صدای دلت را شنیدم

بر بستری به نرمی گلبرگهای یاس

                             عریان بر روی سینه گرمت خزیدم

پنهان ز چشم مردم زاهد نمای شهر

                              مشتاق و بیقرار به سویت دویدم

این بوسه های گرم بود خونبهای دل

                               دور از تو انچه شب هجران کشیدم

ای کاش جاودان شود این روزگار وصل

                                چون بعد از سالها به وصالت رسیده ام

با اینکه دوست داشتم با تمام وجود داد بزنم به خاطر تو بهش گفتم :به خاطر هیچ کس

ازم پرسد به خاطر چی زنده هستی؟

با اینکه دلم داد میزد به خاطر دل تو با یه بغضی غمگین بهش گفتم: به خاطر هیچی

ازش پرسیدم : تو به خاطر چی زنده هستی ؟

در حالی که اشک توی چشماش جمع شده بود گفت:

به خاطر کسی که به خاطر هیچی زندست.

رو پشت بوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم

                                       اجازه هست مردم شهر قصه ی ما رو بدونن

                                      اسم منو عشق تو رو تو کتابا بخونن

اجازه هست که قلبمو برات چراغونی کنم؟

پیش نگاه عاشقت چشمامو قربونی کنم

                                     اجازه هست تا ابد سرمو بزارم رو شونه هات

                                    روزی صد هزار دفعه بگم که میمیرم برات

اجازه هست تا ته مرگ منتظرت  بشینم؟

اجازه هست به همه بگم که تو مال منی؟

                                    اجازه هست جار بزنم بگم چقدر *دوست دارم*

                                    بگم به خاطر تو سر به بیابون میزارم

شعر من صدای غمیست         هم صدای حسرت توست

عزیزم اگه خزونم                     واست از بهار می خونم

تو رو تنها نمیزارم                    گر چه تنها جا می مونم

 اگه تو شبهای سردت              با خودت تنها میشینی

من برات می خونم از عشق     تا که فردا رو ببینی

اگه هم صدای اشکی               واسه ارزوی بر باد

من برات می خونم ای گل         نو بهار رو نبر از یاد

همه دل خوشیم به این که تو یادت موندگارم

گر چه عمری تو این دشت         یه خزون بی بهارم

و عشق محکوم به تبعید به دورترین نقطه ی مغز شده بود  

یعنی فراموشی    قلب تقاضای عفو عشق را داشت

ولی همه ی اعضا ء با او مخالف بودند

قلب شروع کرد به طرفداری از عشق

اهای چشم مگر تو نبودی که هر  روز ارزوی دیدن اونو داشتی

ای گوش مگر تو نبودی که در ارزوی شنیدن صدایش بودی

و شما پاها که همیشه اماده رفتن به سویش بودید

حالا چرا اینچنین با او مخالفید

همه ی اعضاء  روی برگرداندند و به نشانه ی اعتراض جلسه را ترک کردند

تنها عقل و قلب در جلسه ماندند

عقل گفت : دیدی قلب همه از عشق بیزارند

ولی من متحیرم که با وجود ی  که عشق بیشتر از همه تو را ازرده

چرا هنوز ازاو حمایت میکنی؟

قلب نالید: که من بدون وجود عشق دیگر نخواهم بود

و تنها تکه گوشتی هستم که هر ثانیه کار ثانیه قبل را تکرار می کند

و فقط با عشق می توانم یک قلب واقعی باشم 

پس من همیشه از او حمایت خواهم کرد حتی اگر نابود شوم

لبخند میزنم         لبخند میزنی     می بوسم

عجیب منطقی ست همه چیز 

حتی دلتنگی هایمان   حتی دلگیرهایمان

حتی این همه فاصله که کاش تمام شود

و فردایی که کاس امروز شود            تنها کاش

رویاهایمان باور نکنند    این همه منطق را        که من

تو را میان رویا از جنس عشق یافتم  

و تو مرا میان انها ............

هر وقت خواستم چیزی بگم نزاشتی  برای من هیچوقت وقت نزاشتی

هر وقت خواستم سفره ی دلمو واست باز کنم گوش نکردی

حالا که رفتی خبری هم از ما نمی گیری

هیچ وقت نزاشتی بگم   *  دوست دارم   *

اما اینو بدون تا اخر عمر دوستت خواهم داشت

هر شب به امید دیدار تو چشمامو روی هم میزارم

میدونم یه روزی برمیگردی      منم منتظرت می مونم

               تا اخر عمر.........

همیشه انکار کردم که تو برای من همچون هوایی هستی که تنفس می کنم

نمی دانم که چقدر در حسرت داغ تو میسوزم

میسوزم که نمی تونم حتی برای یک ثانیه در اغوشت بگیرم

دلم میخواست حتی اشک بودم که از شادی به گونه های زیبایت جاری میشدم 

و به فاصله ی یک ثانیه جان می باختم

به این ترتیب می توانستم صورت تو را که برایم ارزوست لمس کنم

تو را ندیده ام نشناخته ام اما همه ی وجودم هستی

شاید سالها بمانداین  حسی که احساس میکنم

دردی که احساس میکنم ........ غروری که از شناختن تو در وجودم دارم

شاید همین فردا........ یک ساعت دیگر ......   شاید بعد از کلاس درس امروز فراموشت کنم

زمان مرا یاری خواهد کرد  من در طول زمان با تو اشنا شدم        به من بگو.........

چگونه فراموشت کنم  .........

وقتی در تک تک لحظه های عمرم و هر نقطه ی دورم نشانه از وجود تو نهفته است

به من بگو .......  چگونه انکار کنم عشقی که می دانم حقیقی است

چگونه وجود تو را در ابتدای سرنوشتم انکار کنم

چگونه بر طعنه های هر دقیقه ی دوستان نزدیکم طاقت بیاورم

به من بگو   ...........        چرا نمی توانم تا ابد با تو باشم